ANTALYA VE ORDU’NUN ORTAK, FARKLI, BENZER YANLARI
TARİH, YEMEK, İNSAN VE KÜLTÜR ÜZERİNE
Bülent Çapar 23 Şubat 2026
DENİZLE KURULAN BAĞ - ANTALYA / ORDU
BENZER YANLAR
Bülent Çapar 23 Şubat 2026
TUZSUZ SOFRA MECLİSİ
TUZSUZ ÇORBA MECLİSİ Bir kasabada, herkesin toplandığı bir meclis vardı. Ama bu meclisin tuzu eksikti; gerçekten eksikti. Çünkü bazıları katkıda bulunmaz, sadece oturur ve “iyi görünüyor” derdi. Bir gün, kasabanın yaşlı kadını geldi ve dedi ki: “Çorbayı hep beraber yapıyoruz, ama kimse tuzunu getirmiyor. Çorba tatsız.” Herkes başını salladı, ama tuz getirmeyi düşünmedi. Çorba kaynadı, köpürdü, ama tat yoktu. Bir çocuk geldi, cebinden küçük bir tuz paketi çıkardı ve içine attı. Herkes merakla karıştırdı ve tattı… Ve fark etti ki, eksik olan sadece tuz değil, katkı sağlama sorumluluğuydu. Çorba artık lezzetliydi, herkes birbirine baktı ve gülümsedi. Her küçük katkı, büyük fark yaratıyordu. Bir kişi bile katkıda bulunmazsa, sofrada eksiklik hissediliyordu. İzi: Ortak iş, ortak katkıyla değer kazanır. Hiçbir küçük katkı küçümsenmemelidir.
Bülent Çapar 13 Aralık 2025
Donan damlacık
DONAN DAMLACIK Gökyüzünde, karanlık bulutların arasında küçücük bir damla titriyordu. Henüz düşmemişti. Rüzgârlar onu sürüklüyor, güneş arada bir bakıp vazgeçiyordu. Damlacık, çoktan yağacakken bekliyordu. “Şimdi değil,” diyordu kendine. “Zamanı gelince bırakırım kendimi.” Aşağıda bir tomurcuk, gökyüzüne gözlerini dikmiş, kuraklığın ortasında susuzluktan çatlıyordu. “Bir damla yeter bana,” diyordu. “Bir tek damla…” Ama damlacık hâlâ bekliyordu. “Biraz daha bekleyeyim. Belki daha güzel bir yere düşerim. Belki gökkuşağının altına… Ya da bir şiirin dizelerine...” Bekledikçe soğudu. Soğudukça ağırlaştı. Ve bir sabah, bulutlar aralandı, rüzgâr çekildi. Artık damlacığın düşme vaktiydi. Ama artık o bir su damlası değildi. Bir buz kristaline dönüşmüştü. Soğuktan katılaşmış, duygusunu kaybetmişti. Yavaşça süzüldü yere. Ama tomurcuğun üstüne değil, bir taşın üzerine düştü. Tomurcuk hâlâ kuruydu. Hâlâ bekliyordu. Ama o artık ölmüştü. Damlacık da donduğu gibi kalmıştı. Duygusunu zamanında göstermediği için... Bir damla sevgiden, iki hayat yitmişti. İzi: Sevgi, zamanında gösterilmezse yitip gider. Bazen bir damla geç gelir, ama bir ömür kurutur.
Bülent Çapar 26 Kasım 2025