Bugün 28 Mart 2026, burada sadece bir dernek açmadık aslında.
Bir hasreti, bir bağı, bir memleket duygusunu görünür kıldık.
Şimdi dürüst olalım…
Antalya’ya gelirken çoğumuz “bir süreliğine” dedik.
Sonra baktık, çocuklar okula başladı, iş güç kuruldu,
bir de Antalya güneşi var tabii…
Derken “bir süre” bayağı bir uzadı.
Ama şunu fark ettik:
İnsan valizini boşaltıyor ama memleketini boşaltamıyor.
Ordu hâlâ cebimizde.
Bazen bir kelimede, bazen bir yemekte,
bazen bir yağmur kokusunda…
Antalya ile Ordu’yu yan yana koyduğunuzda
ilk bakışta çok farklı görünür.
Biri güneşli, biri yağmurlu.
Biri denizden düz gider, diğeri yokuşu bol sever.
Ama ikisinin de insanı sıcaktır,
ikisi de memleket hissi verir.
ANTOR’da görev yaptığım süre boyunca
bir dernekten çok, bir dostluk kurduğumu hissettim.
Beraber güldük, beraber koşturduk,
bazen yorulduk ama hiç vazgeçmedik.
Bugün başkanlık görevini kendi isteğimle devrediyorum.
Ama bilin ki bir yere gitmiyorum.
Aynı masadayım,
Bülent Çapar
Kurucu Genel Başkan